19-09-2019

Ροβινσώνας Κρούσος

Ο Ροβινσώνας Κρούσος δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα 1719 και θεωρείται το πρώτο αγγλικό μυθιστόρημα. Συγγραφέας του είναι ο Ντάνιελ ντε Φόε. Το έργο στηρίζεται πάνω στη ζωή ενός αληθινού χαρακτήρα που έζησε 28 χρόνια της ζωής του απομονωμένος σε ένα τροπικό νησί. Το νησί αυτό που λεγόταν Μας Α Τιέρα μετονομάστηκε σε «Νησί του Ροβινσώνα».


Ο Κρούσος αφήνει την Αγγλία για να αποπλ
εύσει σε ένα θαλασσινό ταξίδι, το 1651, ενάντια στη θέληση των γονέων του. Αν και ναυαγεί το πλοίο του αυτός θέλει να συνεχίσει τα ταξίδια του και το ξαναπροσπαθεί. Όμως αυτή τη φορά το ταξίδι είναι μοιραίο γιατί το πλοίο του καταλαμβάνεται από πειρατές και ο ίδιος γίνεται σκλάβος. Κατορθώνει να δραπετεύσει με μια βάρκα ΄ μαζί του ένα αγόρι που λέγεται Ξούρι και αργότερα διασώζονται από ένα Πορτογαλικό καράβι στην δυτική ακτή της Αφρικής. Το πλοίο κατευθυνόταν προς την Πορτογαλία. Εκεί, με τη βοήθεια του πλοιάρχου, ο Κρούσος γίνεται ιδιοκτήτης μιας φυτείας.

Στην συνέχεια συμμετέχει σε μια αποστολή για να φέρουν σκλάβους από την Αφρική αλλά βρίσκεται αντιμέτωπος με μια φοβερή θύελλα κοντά στον ποταμό Ορινόκο. Οι συνταξιδιώτες του όλοι πεθαίνουν όμως αυτός κατορθώνει να πάρει μαζί του όπλα, εργαλεία και άλλες προμήθειες από το πλοίο. Τα φοβερά κύματα τον ξεβράζουν σε ένα άγνωστο νησί.

19-09-2019

Ροβινσώνας Κρούσος : η πραγματική ιστορία !

Selkirk (Ροβινσώνας Κρούσος) – Πως ξέμεινε στο ερημικό νησί

«ΜΑΣ – Α – ΤΙΕΡΑ»
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΡΟΒΙΝΣΩΝΑ ΚΡΟΥΣΟΥ
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΩΤΣΕΖΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

Ο ήρωας – ναυαγός του γνωστού μυθιστορήματος του Δανιήλ Ντεφόε, ο Ροβινσώνας Κρούσος, δεν είναι δημιούργημα συγγραφικής φαντασίας αλλά ένα αληθινό πρόσωπο, που έζησε ολομόναχος τέσσερα χρόνια σ’ ένα νησί του Ειρηνικού Ωκεανού.

 

Δεν ναυάγησε σε τρικυμία, αλλά εξορίστηκε στο ερημονήσι από αυθάδεια σε ανώτερό του. Εκείνους τους αιώνες, πριν ανοίξει το κανάλι του Παναμά, μπουκανιέροι και θαλασσοπόροι για να περάσουν στον Ειρηνικό για ανακαλύψεις, κουρσέματα κι επισκέψεις σε αποικίες, έπρεπε να καβατζάρουν το απώτατο άκρο της Νότιας Αμερικής, το τρομερό Ακρωτήριο Χόρν.

Πρώτος στον Ειρηνικό, ο Ισπανός θαλασσοπόρος Χουάν Φερνάντεθ, το 1563, ανακάλυψε το Μας – α – Τιέρρα (=νησί κοντά στην ακτή) και το μικρό Μας – α – Φουέρα που απέχουν 350 μίλια Δυτικά από τη Χιλή. Το στίγμα του πρώτου: Νότιο Πλάτος 33.36 – Δυτικό Μήκος 78.48.

Ο Φερνάντεθ, θέλοντας να τα κάνει αποικίες, κουβάλησε το 1572 Σπανιόλους και κατοικίδια ζώα, που τα περισσότερα ήταν κατσίκια. Στις αρχές του 1704, ύστερα από 132 χρόνια, δύο εγγλέζικα μπάρκα, το «SAINT GEORGE» και το «CINQ PORTS», πού ‘χαν έρθει να κουρσέψουν σπανιόλικα και γαλλικά καράβια, φουντάρισαν στο Μας – α – Τιέρρα να ξεκουράσουν τα ταλαιπωρημένα τσούρμα τους και να επιδιορθώσουν τις ζημιές τους.

Εκεί, ο υποπλοίαρχος του δεύτερου, Αλέξανδρος Σέλκιρκ, διαφώνησε με τον πλοίαρχό του, Τόμας Στράντλινγκ. Ο ιστορικός του, ο Άρθουρ Τραίην, αναφέρει πως ο νευρωτικός σκωτσέζος υποπλοίαρχος του είπε μπροστά σε όλο το τσούρμο:
– Καλύτερα μονάχος μου στο νησί παρά στο σαπιοκάραβο, που κάνει νερά, με σένα Κυβερνήτη!
Ο πλοίαρχος απάντησε «All right!» κι έστειλε με βάρκα τον Σέλκιρκ στο ερημονήσι. Του ‘δωσε μαζί του λίγα ρούχα, τουφέκι, μπαρούτι, βόλια, μαχαίρι, τσεκούρι, καπνό, μια χύτρα, ναυτιλιακά όργανα, βιβλία ναυσιπλοΐας και μία Βίβλο!

Οι βιογράφοι, δε γράψανε κολακευτικά για την παλικαριά του. Ο Σέλκιρκ εκλιπαρούσε τους ναύτες να τον πάρουν πάλι μαζί τους και κολύμπησε, απελπισμένα πίσωθέ τους…

Ο Σέλκιρκ στάθηκε προφητικός! Το «CINQ PORTS» απέτυχε στην αποστολή του κι όλοι κατέληξαν σ’ ένα μπουντρούμι στη Λίμα του Περού.

Η ζωή του Ροβινσώνα Κρούσου στο νησί
Το Μας – α – Τιέρρα σύμφωνα με τις πληροφορίες του Χάρρυ Σουάντος είχε μήκος 12 μίλια επί 3 μίλια πλάτος. Ο Σέλκιρκ, στο «Νησί της Απελπισίας», όπως το ονόμασε, περνούσε τον καιρό του αγναντεύοντας τη θάλασσα και προσμένοντας εγγλέζικο καράβι για να μπαρκάρει. Προσπάθησε ν’αποδιώξει την ιδέα της αυτοκτονίας, μέχρι που τα κατάφερε. Τους πρώτους 8 μήνες έτρωγε μόνον όταν τον θέριζε η πείνα και κοιμόταν όταν κλείνανε τα μάτια του. Ζούσε σε μια σπηλιά και δυό καλύβια από πιπερόδεντρα.

Όταν στόμωσε το μαχαίρι του, σκάρωσε άλλο από’να τσέρκι που βρήκε στην αμμουδιά. Παρόλο που ήτανε γυιός τσαγκάρη, δεν χρειάστηκε παπούτσια γιατί είχανε πιάσει πέτσα οι πατούσες του… Όταν λυώσανε τα ρούχα του, ντύθηκε με κατσικοδέρματα. Βλέπεις, ο ισπανός θαλασσοπόρος τον βοήθησε με τον τρόπο του. Κάτοικοι δεν υπήρχαν στο νησί αλλά είχανε γεννοβολήσει τα κατοικίδια ζώα.

Ο Γουώλτερ ντε λα Μαρ γράφει στο βιβλίο του πως ο Σέλκιρκ, από τότε που τελειώσανε τα βόλια του μέχρι την ημέρα που έφυγε από το νησί, είχε πιάσει και σκοτώσει περισσότερα από 500 κατσίκια. Όταν κατάφερε να πιάσει το πρώτο ζωντανό, πρόσθεσε στο φαγητό του και το γάλα. Έτρωγε γογγύλια, κρέας από αγριοκάτσικα και θαλάσσιες χελώνες. Μια φορά που ξέμεινε από την άμπωτη ένα θαλάσσιο λιοντάρι, από το σκληρό του τρίχωμα απέκτησε οδοντογλυφίδες. Σοβαρά, κινδύνεψε δυό φορές. Μια που γκρεμίστηκε από 30 μέτρα κι όταν βγήκανε στο νησί σπανιόλοι ναύτες και τον κυνηγήσανε για «αγρίμι»! Γλύτωσε σκαρφαλώνοντας σε ψηλό δέντρο, μέχρι που φύγανε. (Τότε οι Εγγλέζοι που πέφτανε στα χέρια τους, καταλήγανε σε κάποιο ανήλιαγο μπουντρούμι)

Ούτε «Παρασκευάς» ούτε «Κανίβαλοι» υπήρξανε ποτέ στο νησί του Ροβινσώνα. Μονάχα γάτες είχε μαζέψει κοντά του, προσφέροντάς τους γαλατάκι κι όχι για να παίζει μαζί τους αλλά για να τον γλυτώσουν από τα αμέτρητα ποντίκια, πούχανε βγει κι αυτά στο νησί από τα καράβια!

Ο Σέλκιρκ μετρούσε το χρόνο της παραμονής του χαράζοντας «γραμμές» στα δέντρα. Για να μην ξεχάσει τη γλώσσα του, έψελνε ύμνους από τη Βίβλο. Τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες έζησε ολομόναχος ο Αλέξανδρος Σέλκιρκ στο Μας – α – Τιέρρα.

Ο Ροβινσώνας μπαρκάρει σε καράβι
Στις 31 Ιανουαρίου 1709, δύο εγγλέζικες φρεγάτες, «DUKE» και «DUTCHES» υπό τον Κάπταιν Γούντ, ήρθανε στο ερημονήσι για να πάρουν πόσιμο νερό. Είχανε ξεκινήσει το 1708 από το Μπρίστολ με τσούρμο, που το αποτελούσανε ραφτάδες, τενεκετζήδες, γυρολόγοι, σανοκουβαλητάδες και πλανόδιοι οργανοπαίχτες! Τη χαραυγή ο Γούντ είδε καπνό στο νησί κι έστειλε μια βάρκα με ναύτες, για αναγνώριση.

Γυρίσανε, χωρίς μάχη, μ’ένα ξυπόλυπτο όν, πούχε μακρυά μαλλιά, γένεια κι ήταν ντυμένο με κατσικοπροβιές. Οι ναύτες τον ονόμασαν « Ο Κυβερνήτης του Νησιού Φεράντεθ». Όμως, τα χάσανε όλοι, όταν ο μαυριδερός άντρας, που δεν πολυκαταλάβαιναν τα εγγλεζικά του, που δυσκολευότανε να φορέσει παπούτσια και δεν μπορούσε να συνηθίσει το φαγητό τους, ανέλαβε υποπλοίαρχος στο «DUKE»!

Η φρεγάτα με πορεία βόρεια από το Γκουακγιαβίλ του Ισημερινού κούρσεψε δύο σπανιόλικα καράβια με λεία 25000 οκτάρια. Τον Νοέμβριο του 1709 σε καρτέρι, στην Καλιφόρνια, το «DUKE» αναμετρήθηκε με τη σπανιόλικη γαλέρα «Κυρία της Αγνής Συλλήψεως», που έκανε δρομολόγια από Μανίλα, Φιλιππίνες στο Ακαπούλκο, Μεξικού. Το αλλόκοτο εγγλέζικο τσούρμο ανάγκασε τη γαλέρα να παραδοθεί και έκανε μπάζα 4 εκατομμύρια δολλάρια! Ένα ποσό που θα το ζήλευε ο μεγάλος Φράνσις Ντρέϊκ, ο πειρατής που έγινε ναύαρχος!

Τον Ιανουάριο του 1710, ο Σέκλιρκ ανέλαβε πλοίαρχος στο «DUKE». Διέσχισε Ειρηνικό και Ατλαντικό και φουντάρισε στον Τάμεση, στις 14 Ιανουαρίου 1711. Ήταν ημέρα Κυριακή, ώρα εκκλησιασμού, όταν επέστρεψε με 800 λίρες στην τσέπη στο μικρολίμανο του Λάργκο, στο Φάϊθ της Σκωτίας, πούχε γεννηθεί το 1676.

Ο Ροβινσώνας στον πολιτισμένο κόσμο
Ο Αλέξανδρος, έβδομος γυιός μπαλωματή, καυγατζής, από μικρός χωνόταν στα καπηλιά κι άκουγε θαλασσινές ιστορίες. Το 1695, 19 χρόνων, μπαρκάρισε για 6 χρόνια. Το 1702 ανέλαβε υποπλοίαρχος στο «CINQ PORTS».

Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Σελκραίγκ. Εκείνα τα χρόνια συνήθιζαν να τ’αλλάζουν. Όλοι οι δικοί του τ’αλλάξανε σε Σέλκιρκ όταν ο Ρόμπερτ Στήλ, εκδότης της εφημερίδας «ENGLISHMAN» για μια βδομάδα ιστορούσε την περιπέτειά του.

Στο Λάργκο, ο Σέλκιρκ δεν έμεινε στο σπιτικό του. Έσκαψε και ζούσε σε σπηλιά, σε λοφίσκο. Περνούσε τον καιρό του ψαρεύοντας. Τον Ιανουάριο του 1717 γνώρισε τη Σοφία Μπρούς, που έβοσκε την αγελάδα της. Την πήρε μαζί του και έησαν μαζί στο ΠώλΜώλ στο Λονδίνο. Κάποτε την παράτησε και γύρισε στο χωριό του. Πήγε στο Μπρίστολ και στο Λίβερπουλ. Ορισμένοι πιστεύουν πως συνάντησε τον συγγραφέα Ντάνιελ ντε Φόε και τούδωσε σε χαρτιά την ιστορία του.

Το 1720 νοστάλγησε τη θάλασσα και μπαρκάρισε υποπλοίαρχος στο πολεμικό «WAYMOUTH» που τράβηξε στις Δυτικές ακτές της Αφρικής, να χτυπήσει πειρατές. Στη Σενεγάλη, κυκλοφορούσε νύχτα, ένα περίεργο κουνούπι. Προτιμούσε λευκούς από μαύρους. Ξανθούς από μελαχροινούς. Καινουργιοφερμένους από παλιούς. Το τσίμπημά του μετάδιδε μια λοιμώδη επιδημική αρρώστεια, τον «κίτρινο πυρετό»! Στις 13 Δεκεμβρίου 1721 γράφτηκε στο ημερολόγιο του πολεμικού τ’όνομα του νεκρού υποπλοίαρχου Αλέξανδρου Σέλκιρκ.

Για τον Σκωτσέζο ναυτικό απόμεινε ένα άγαλμα στην αυλή του, στο Φάϊθ, που το στήσανε το 1885. Κι άλλο ένα άγαλμα, τεράστειο, στο νησί που έζησε, το Μας – α- Τιέρρα. Πολλά χρόνια αργότερα, οι Χιλιανοί ονόμασαν το νησί «ROBINSON CRUSOE ISLAND» και το μικρό «ALEXANDER SELKIRK ISLAND», κι έτσι παραμένουν μέχρι σήμερα. Φυσικά όλα αυτά γίνανε μετά το θάνατό του.

 

Εμφανίζεται ο συγγραφέας Ντάνιελ ντε Φόε!
Ο συγγραφέας του βιβλίου «Ροβινσώνας Κρούσος», ο Ντάνιελ ντε Φόε, ήταν πολιτικός αρθρογράφος, παντρεμένος, με έξι παιδιά. Η ζωή του, πολυτάραχη. Τον κυνηγούσαν οι πιστωτές και οι αρχές. Στα 60 του χρόνια χρειαζότανε «μπεστ σέλλερ» για να ξελασπώσει από τα χρέη.

Έχοντας την ιστορία, είτε από τον Σέλκιρκ είτε από τον κάπταιν Γούντ, κυκλοφόρησε ο εκδότης του το βιβλίο το 1719 με τίτλο και υπότιτλους που τον αποτελούσαν 59 λέξεις! Ο Ντε Φόε δεν είχε ταξιδέψει ποτέ στη ζωή του αλλά είχε ζωηρή φαντασία.

Με πολλές εκδόσεις, τ’όνομα του ήρωα έγινε γνωστό, που ξεκίνησε Robinson Krentznaez και κατέληξε Robinson Crusoe, κι έζησε σ’ένα ερημικό νησί στις εκβολές του Ορενόκο, στη Βενεζουέλα! Το βιβλίο δεν έδωσε πολλά κέρδη στο συγγραφέα, που δεν έπαψε να κρύβεται από τους πιστωτές του μέχρι το 1731, που πέθανε.

Οι ιστορικοί πιστεύουνε πως ο Αλέξανδρος Σέλκιρκ, που πέθανε ένα χρόνο αργότερα, δεν έμαθε ποτέ για την έκδοση του βιβλίου της ζωής του, που έγινε από τα πιο γνωστά στην παγκόσμια λογοτεχνία!

Άλλοι Ροβινσώνες στα ίδια νησιά
Ο Φώτης Κόντογλου που έγραψε για τον Ροβινσώνα Κρούσο αναφέρει πως, πριν από αυτόν, έζησε ολομόναχος σ’ερημονήσι ο ναύτης Πέντρο Σεράνο. Ναυάγησε το 1540 και σώθηκε σε μακρόστενο αμμονήσι, στην ίδια περιοχή. Κατάφερε, χωρίς βλάστηση, να επιζήσει 7 χρόνια τρώγοντας γαρίδες, αστακούς και νεροχελώνες. Για να μην πεθάνει από τη δίψα, μάζευε βρόχινο νερό μέσα σε χελωνοκαβούκια. Είχε μαζί του μόνο ένα μαχαίρι!

Το 1730 το εγγλέζικο «SPEEDWELL» προσάραξε στο Μας – α -Τιέρρα. Το τσούρμο έζησε στο ερημονήσι 5 μήνες, και το επισκεύασε. Έντεκα από τους άνδρες που μείνανε σαν άποικοι, είχανε τραγικό τέλος. Τους σκότωσαν οι Σπανιόλοι, πούρθανε για λίγο, περαστικοί στο νησί.

Το 1741, σύντροφοι του λόρδου ?νσον, πούχανε προσβληθεί από σκορβούτο, ζήσανε 3 μήνες στο νησί και γιατρεύτηκαν τρώγοντας φυτά.

Το 1750 εγκαταστάθηκαν Σπανιόλοι. Χτίσανε και κάστρο, που σε δύο χρόνια γκρεμίστηκε από σεισμούς.

Το 1810 η Χιλή προσάρτησε τα δύο νησιά. Μέχρι το 1835 τα χρησιμοποίησε για φυλακές καταδίκων. Κάποτε επαναστάτησαν και διώξανε τους αποίκους. Αργότερα το νησί ερημώθηκε.

Το 1868-1877 η Χιλή το νοίκιασε σε Γερμανό και σε Ελβετούς που θέλανε να μιμηθούνε τη ζωή του Ροβινσώνα.

Το νησί τον περασμένο αιώνα και σήμερα
Η ιταλίδα δημοσιογράφος Φεράνκα Φαλκεστάνι, έμεινε πριν από 35 χρόνια στο «Νησί της Απελπισίας» κι έγραψε τις εντυπώσεις της.

Το Μας – α – Τιέρρα είχε πλημμύρες από ασταμάτητες βροχές! Είχε αέρηδες που ραντίζανε το νησί με άμμο και θάλασσα! Είχε φουρτούνες. Θάλασσα που έκοβε τις άγκυρες στα πλοία! Το νησί έχει γεννηθεί από ηφαίστειο, γι’αυτό κι είχε κατακόκκινα βουνά. Είχε όμως και δάση με άφθονες πηγές και πυκνή βλάστηση, που ζούσανε χιλιάδες πολύχρωμα πουλιά.

Η Φαλκεστάνι βρήκε Ευρωπαίους! Ήταν απόγονοι από το πλήρωμα του γερμανικού καταδρομικού «DRΕSDEN».

Πολέμησαν και γλύτωσαν στη ναυμαχία του Φάλκλαντ, στον Α’Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι σύμμαχοι όμως το βρήκανε και το βυθίσανε έξω από το Μας – α – Τιέρρα, το 1918. Όταν ο πόλεμος τελείωσε, δεν γυρίσανε στην πατρίδα τους. Ξεχάσανε τον πολιτισμένο κόσμο και τη γλώσσα τους.

Υπήρχε ένας χωροφύλακας, δύο δάσκαλοι και ένας ταχυδρόμος. Υπήρχε κι εκκλησία. Μια φορά το χρόνο, πήγαινε ένας παππάς από το Βαλπαραϊζο. Πάντρευε, βάφτιζε κι έψελνε τρισάγιο για κάποιο πεθαμένο.

Το νησί είχε άφθονο ψάρι και αμέτρητους αστακούς, το είδος «παλινούρις φρουτάλις». Όταν περνούσαν ψαράδικο τους ανταλλάζανε με κονσέρβες. Είχε μόνον έλλειψη σε σαπούνι και καφέ!

Σήμερα υπάρχει περισσότερος τουρισμός. Όσοι πηγαίνουν, βλέπουν το άγαλμα του Αλέξανδρου Σέλκιρκ (για πολλούς προφέρεται Σελκέρκ), τη σπηλιά του Ροβινσώνα Κρούσου και κάποια πρωτόγονα σκεύη, που λένε, πως είναι αυθεντικά και διατηρούνται περισσότερο από 300 χρόνια…

 

του Μπάμπη Σ. Άννινου

ΠΗΓΗ: ortsa.gr

 

 

 

17-09-2019

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες (του Ιουλίου Βερν)

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες είναι ένα μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, το οποίο εκδόθηκε το 1873.

Υπόθεση :

Ο Φιλέας Φογκ ήταν ένας πλούσιος ερευνητής, ο οποίος είχε πολλές φαεινές ιδέες. Κάποια μέρα, πήγε στην Ακαδημία των Επιστημών, στο Λονδίνο, με την ιδέα ότι μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Πολλοί αμφισβήτησαν τα λόγια του, κάτι το οποίο ο ίδιος δεν το επέτρεπε. Έτσι κάποια βραδιά στοιχημάτισε όλη του την περιουσία (₤20.000) ότι μπορούσε να πραγματοποιήσει ο ίδιος τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι, με τον υπηρέτη του, Πασπαρτού. Η διαδρομή που θα ακολουθούσε ήταν η εξής:

  • Λονδίνο-Σουέζ, μέσω Μοντ Σενί και Μπρίντεζι σιδηροδρομικώς και ατμοπλοϊκώς (7 ημέρες)

  • Σουέζ-Βομβάη, ατμοπλοϊκως (13 ημέρες) Βομβάη-Καλκούτα, σιδηροδρομικώς (3 ημέρες)

  • Καλκούτα-Χονγκ Κονγκ, ατμοπλοϊκώς (13 ημέρες)

  • Χονγκ Κονγκ-Γιοκοχάμα (Ιαπωνία), ατμοπλοϊκώς (6 ημέρες)

  • Γιοκοχάμα-Σαν Φρανσίσκο, ατμοπλοϊκώς (22 ημέρες)

  • Σαν Φρανσίσκο-Νέα Υόρκη, σιδηροδρομικώς (7 ημέρες)

  • Νέα Υόρκη-Λονδίνο, ατμοπλοϊκώς και σιδηροδρομικώς (9 ημέρες)….Σύνολο 80 ημέρες.

Τελικά γυρίζει στην Αγγλία, νομίζοντας ότι είχε χάσει το στοίχημα, γυρίζοντας μια μέρα αργότερα. Όμως, λίγο αργότερα, συνειδητοποίησε ότι είχε φτάσει λίγο νωρίτερα και τρία λεπτά πριν λήξει η προθεσμία του, πηγαίνει στην Ακαδημία και κερδίζει το στοίχημα. Στο τέλος του είπαν ότι αντί να φτάσει στις 21 Δεκεμβρίου, 80ή μέρα, έφτασε μια μέρα νωρίτερα, λόγω του ότι, ταξιδεύοντας αντίθετα προς την πορεία περιστροφής της γης, κέρδισε μία ημέρα που δεν είχε υπολογίσει.

 

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

17-09-2019

Μορφές ενέργειας

 

15-09-2019

Πρώτη μέρα στο σχολείο: ζωγραφίσαμε βότσαλα…

15-09-2019

Ο θαλασσοπόρος

Στίχοι: Ρίτα Παππά

 

Έχω ένα καράβι, τόσο, με πανιά,

θάλασσες αφήνει, θάλασσες περνά.

Άφωνος στον κίνδυνο και θαλασσομάχος,
ταξιδεύω σχίζοντας πέλαγα μονάχος.

Στου περιβολιού μας τη δεξαμενή
τα νερά τους σμίγουν πέντε ωκεανοί!

Γύρω περιμένουν στις ακτές οι κάβοι
δίπλα τους ν” αράξει τ” άσπρο το καράβι.

Στην Ινδία, στο Βόλγα, στο Μισισιπή
τρέχει το καράβι μου, πάει σαν αστραπή.

Το φεγγάρι μέσα απ” το πυκνό πλατάνι

στα ταξίδια του όλα συντροφιά μου κάνει.

Προς τα πολυτρίχια, λίγο παρακεί,
το τιμόνι αν στρίψω, να κι η Αφρική.

Πίσω απ” του κισσού μας τη χλωρή κουρτίνα,
έγια μόλα, βάζω πλώρη για την Κίνα.

Το Σουέζ, την Πόλη και τον Παναμά,
ως να με φωνάξει για φαΐ η μαμά.

Καθισμένος πλάι σε μια γλάστρα δυόσμο
δέκα χρονών πλοίαρχος, γνώρισα τον κόσμο!

 

θαλασσοπόρος  : αυτός που κάνει μακρινά ταξίδια, που διασχίζει τις θάλασσες (ειδικότ. για τους ναυτικούς της εποχής των γεωγραφικών εξερευνήσεων και ανακαλύψεων): Πορτογάλοι θαλασσοπόροι έφτασαν πρώτοι στις Iνδίες. Tολμηρός ~ πέρασε με κότερο τον Aτλαντικό.

θαλασσομάχος  : αυτός που παλεύει με τα κύματα της θάλασσας· έμπειρος ναυτικός

κάβοι  : ακρωτήρια

πολυτρίχια  : φυτά με πολύ μακριά και λεπτά φύλλα που μοιάζουν με τρίχες

βάζω πλώρη: ξεκινώ για κάπου

πλώρη: το μπροστινό τμήμα του πλοίου

έγια μόλα :  ρυθμικό παράγγελμα για να τραβούν κουπί οι βαρκάρηδες· συνήθως συμπληρώνεται από το έγια λέσα

Ινδία: κράτος της Ν. Ασίας. Το δεύτερο σε πληθυσμό κράτος της Γης(1.028.610.328 κατ). Στην Ινδία εμφανίστηκαν στην αρχαιότητα σπουδαίοι πολιτισμοί… ΚΛΙΚ

Βόλγας: ποταμός, ο μεγαλύτερος της Ευρώπης(3.690 χλμ ), βρίσκεται στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας και είναι πλωτός σε όλο το μήκος του… ΚΛΙΚ

 

Μισσισιπής: ποταμός, ο μεγαλύτερος της Αμερικής(3.734 χλμ). Βρίσκεται στη Β. Αμερική, εκβάλλει στον κόλπο του Μεξικού και είναι σε ένα μέρος του πλωτός… ΚΛΙΚ

Κίνα: κράτος της Α. Ασίας. Το μεγαλύτερο σε πληθυσμό στη Γη(1.338.612.968 κατ.)… ΚΛΙΚ

Σουέζ: πλωτή τεχνητή διώρυγα, η μεγαλύτερη στη Γη(168 χλμ). Συνδέει τη Μεσόγειο θάλασσα με την Ερυθρά… ΚΛΙΚ

Πόλη: η Κωνσταντινούπολη. Η μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας βρίσκεται στο Ευρωπαϊκό μέρος της. Υπήρξε πρωτεύουσα και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας… ΚΛΙΚ

Παναμάς: κράτος της Κεντρικής Αμερικής. Βρίσκεται στον ισθμό που ενώνει τη Β. με την Ν. Αμερική. Εκεί κατασκευάστηκε και η Διώρυγα του Παναμά με σκοπό τη σύνδεση των δύο ωκεανών… ΚΛΙΚ

 

 

Σεβάχ ο θαλασσινός

Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος

Στο φιλντισένιο μου μαρκούτσι
γαλέρες έρχονται και πάνε,
ρεσάλτα κάνουνε οι μούτσοι
κι οι πειρατές μεθοκοπάνε
στο καπηλειό το λιμανίσιο.

Θάλασσα, πικροθάλασσα,
γιατί να σ” αγαπήσω;

Σαρακηνοί και Βενετσάνοι
πιάνουν και δένουν στο κατάρτι
ελόγου μου τον καπταν-Γιάννη,
το παλικάρι, τον αντάρτη,
τον άντρακλα τον πελαγίσιο.

Θάλασσα, πικροθάλασσα,
γιατί να σ” αγαπήσω;

Κι εκεί στου μακελειού την άψη
δαγκώνω τα σχοινιά, τα λύνω,
και, μα τον Άγιο Κωνσταντίνο,
όλους τους ρίχνω μες στη χάση,
δεμένους με τα χέρια πίσω.

Θάλασσα, πικροθάλασσα,
πώς να μη σ” αγαπήσω;

 

Ομοιοκαταληξία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ομοιοκαταληξία το χαρακτηριστικό δύο ή περισσότερων στίχων μιας στροφής να τελειώνουν με ομόηχες λέξεις ή συλλαβές.

Άρχισε να χρησιμοποιείται στην ποίηση κατά τούς Αλεξανδρινούς χρόνους.Όπως πολλοί από τους σύγχρονους ποιητές και οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν ομοιοκαταληξίες στα ποιήματα τους, και επιπλέον το θεωρούσαν άσχημο, είχαν όμως μέτρο.

Η ομοιοκαταληξία λέγεται ακόμη και ρίμα και στην κα­θαρεύουσα την έλεγαν «ομοιοτέλευτον». Που τελειώνει δηλαδή κατά όμοιο τρόπο.

 

Λόγω του ότι η ομοιοκαταληξία είναι φωνητικό φαινόμενο, η ορθογραφία έχει μηδενική σημασία.
Διάκριση της ομοιοκαταληξίας γίνεται σύμφωνα με τα ζεύγη ομοιοκαταληξίας των στίχων:

α) ζευγαρωτή : Ο πρώτος στίχος ομοιοκαταληκτεί με το δεύτερο, ο τρίτος με τον τέταρτο, ο πέμπτος με τον έκτο κτλ.

β) πλεχτή : μέσα σ’ ένα τετράστιχο, ο πρώτος με τον τρίτο και ο δεύτερος με τον τέταρτο.

γ) σταυρωτή : σε τετράστιχο ο πρώτος με τον τέταρτο και ο δεύτερος με τον τρίτο.

δ) ζευγαροπλεχτή : μέσα σ’ ένα εξάστιχο, ο πρώτος με το δεύτερο, ο τέταρτος με τον πέμπτο και ο τρίτος με τον έκτο.

ε) ανάκατη : χωρίς ορισμένη σειρά

στ) εσωτερική : σε μερικά ποιήματα βρίσκεται και στον ίδιο στίχο ομοιοκαταληξία. π.χ. καράβια πρωτοτάξιδα δίχως κατάρτια, ξάρτια, μες στα πλάτια της θάλασσας, που δέρνει-τα ακυβέρνητα (Μαλακάσης)

ζ) αντίλαλος : Ο δεύτερος στίχος όχι μόνο ομοιοκαταληκτεί με τον πρώτο, αλλά περιέχεται κι ολόκληρος μέσα σ’ αυτόν. π.χ. πάρε φωτιά και κάψε με κι αντάμα με τη στάχτη μου τ’ άχτι μου (Εφταλιώτης)

Στροφή : Ένα ρυθμικό σύνολο από περισσότερους στίχους αποτελεί τη στροφή. Κάθε στροφή κλείνει συνήθως και ολόκληρο νόημα. Στα τυπωμένα ποιήματα, ανάμεσα από τις διάφορες στροφές, με­σολαβεί ένα λευκό διάστημα. Στην ελληνική ποίηση η στροφή αποτελείται συνήθως από τέσσερις στίχους. Υπάρχουν όμως και στροφές με τρεις, πέντε, έξι ή οχτώ στίχους.

13-09-2019

Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

Ας παρατηρήσουμε προσεκτικά την παρακάτω εικόνα.

Τι να απεικονίζει άραγε ;

Ποιος να τη ζωγράφισε ;

Πότε και γιατί ;

Διατυπώστε τις σκέψεις σας.

Μήπως θα βοηθούσε να την βλέπαμε λίγο διαφορετικά;

Ας δοκιμάσουμε να την γυρίσουμε ανάποδα :  

Τώρα είναι κάπως καλύτερα ; Πρόκειται προφανώς για ένα χάρτη.

Κάποια σημεία του μας θυμίζουν έντονα μια ήπειρο. Ποια;

Γιατί ο χαρτογράφος τον σχεδίασε ανάποδα;

 

Ο Χάρτης της Οικουμένης 

Το 1459, ο Φρα Μάουρο, ένας μοναχός, ολοκλήρωσε μετά από 11 χρόνια δουλειάς τον περίφημο Χάρτη της Οικουμένης, ζώντας και δουλεύοντας μέσα στο μοναστήρι του Σαν Μικέλε στη Βενετία. Ο μοναχός αξιοποίησε όλες τις τότε γνώσεις, μαρτυρίες και πηγές, από τον Πτολεμαίο, ως τους Πορτογάλους θαλασσοπόρους της εποχής του.  Ο βόρειος πόλος είναι κάτω και ο νότιος επάνω καθώς ο Φρα Μάουρο επηρεάστηκε από τους Άραβες χαρτογράφους. Ο χάρτης διατηρεί όλες – σχεδόν – τις συμβάσεις και τους περιορισμούς που η καθολική εκκλησία επέβαλλε εκείνη την εποχή. Παρατηρούμε την επίπεδη και κυκλική μορφή, όπως επίσης ότι ο Κόσμος, περικλείεται από τον Ωκεανό – εμπόδιο που καθιερώθηκε για να μην προχωρήσει ο άνθρωπος πέραν αυτού ούτε με τη σκέψη του.

Ο χάρτης όμως παρουσιάζει και κάποιες ενδιαφέρουσες καινοτομίες: τα Ιεροσόλυμα δεν είναι το κέντρο του κόσμου, ο Ινδικός Ωκεανός δεν εμφανίζεται ως κλειστή λίμνη – όπως συνηθιζόταν τότε – αλλά σαν ανοιχτό πέλαγος που επικοινωνεί με τον Ατλαντικό ωκεανό. Το χάρτη αυτό παρήγγειλε και χρηματοδότησε αδρά, ο βασιλιάς της Πορτογαλίας Αλφόνσος ο Ε΄ για να βρεθούν συντομότεροι δρόμοι για τις Ινδίες που θα παρακάμπτουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Γι’ αυτό άλλωστε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των θαλασσών της Οικουμένης, απεικονίζονται να αρμενίζουν περήφανες καραβέλες.

Επομένως, ο χάρτης του Φρα Μάουρο, αποτυπώνει τη γεωγραφική γνώση της εποχής αλλά και τις ισορροπίες ανάμεσα στις επιταγές της Καθολικής Εκκλησίας και τις επιδιώξεις και φιλοδοξίες της κοσμικής εξουσίας. Δίκαια υποστηρίζεται από πολλούς ότι το έργο αυτό αποτελεί τη μετάβαση της Χαρτογραφίας σε μια νέα εποχή : την Αναγέννηση !

 

Είναι η εποχή που οι πόλεις της Ιταλίας συγκέντρωσαν τεράστια πλούτη από τις σταυροφορίες και το εμπόριο. Κάθε ιταλική πόλη ήταν οργανωμένη σαν μικρό κράτος, όπως οι πόλεις – κράτη της αρχαίας Ελλάδας. Πολλές από αυτές είχαν δημοκρατικό πολίτευμα. Σε αυτές τις συνθήκες, αρκετοί ηγεμόνες χρηματοδοτούσαν ζωγράφους, γλύπτες και αρχιτέκτονες για να φτιάξουν λαμπρά έργα.

 

Οι λόγιοι (μορφωμένοι άνθρωποι) της εποχής αναζήτησαν στις βιβλιοθήκες των μοναστηριών, καθώς και στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τα λογοτεχνικά, ιστορικά και ρητορικά κείμενα της αρχαιότητας, συνήθως γραμμένα στα λατινικά ή τα αρχαία ελληνικά. Πολλοί βυζαντινοί λόγιοι, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, κατέφυγαν στις ευρωπαϊκές πόλεις μεταφέροντας τις γνώσεις τους και συμβάλλοντας στη στροφή των πνευματικών ανθρώπων προς την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της.

 

Πέρα από τη μελέτη της κλασικής αρχαιότητας, οι συγγραφείς υιοθέτησαν τη χρήση της καθομιλουμένης γλώσσας, κάτι που σε συνδυασμό με την εφεύρεση της τυπογραφίας, επέτρεψε σε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους να έχουν πρόσβαση σε βιβλία, με πιο σημαντική περίπτωση τη Βίβλο.

Το 1450 ο Γουτεμβέργιος εφευρίσκει την τυπογραφία. Αυτή η εφεύρεση δίνει τη δυνατότητα να τυπωθούν και να κυκλοφορήσουν πολλά βιβλία που μέχρι τότε ήταν χειρόγραφα.

Το 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει την Αμερική και οι απόψεις των ανθρώπων για τον τότε γνωστό κόσμο αλλάζουν.

Το 1543 ο Κοπέρνικος με το έργο του «Περί της περιστροφής των ουράνιων σφαιρών» εκφράζει την επαναστατική άποψη για την εποχή του ότι είναι η Γη που κινείται γύρω από τον Ήλιο.

Αυτή η άνθηση των επιστημών, των γραμμάτων και των τεχνών ονομάστηκε Αναγέννηση.

 

Το κείμενο και η δραστηριότητα σε μορφή word εδώ :

Η-Αναγέννηση-και-η-Θρησκευτική-Μεταρρύθμιση-δραστηριότητα-και-κείμενο (1)

 

Αναγέννηση και ζωγραφική

Αναγέννηση

Ας γνωρίσουμε μαζί μερικά έργα αναγεννησιακών ζωγράφων

Ραφαήλ

Η σχολή των Αθηνών

 

Ελ Γκρέκο

Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού

 

ταφή του κόμη του Οργάθ

 

Λεονάρντο ντα Βίντσι

 

Μυστικός δείπνος

 

Μόνα Λίζα

 

Μιχαήλ Άγγελος

Η δημιουργία του Αδάμ

 

Σάντρο Μποτιτσέλλι

 

H γέννηση της Αφροδίτης

 

Αλληγορία της άνοιξης

 

Με λίγα λόγια :

Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

Αναγέννηση : η άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών. Η Αναγέννηση ήταν πολιτιστικό κίνημα που ξεκίνησε από τις ιταλικές πόλεις (Φλωρεντία, Νάπολη) και εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη ανάμεσα στο 14ο και το17ο αιώνα.

 Την εποχή αυτή, αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα η λογοτεχνία, η επιστήμη, η θεολογία και οι τέχνες (ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική). Πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι στράφηκαν στη μελέτη των αρχαίων ελλήνων και ρωμαίων συγγραφέων. Έτσι αναπτύχθηκε το κίνημα το Ουμανισμού.

Η Γέννηση της Αφροδίτης(λεπτ.), έργο του Σάντρο Μποττιτσέλλι, 1485–1486, Ουφίτσι,ΦλωρεντίαΙταλία.

 

 

 

 

 

Ουμανισμός σημαίνει «ανθρωπισμός». Είναι ο πολιτισμός που εξυψώνει το ανθρώπινο πνεύμα. Οι ουμανιστές πίστευαν στη λογική, στην «ανθρώπινη ευφυΐα… τη μοναδική και ασυνήθιστη δύναμη του ανθρώπινου μυαλού». Μελετούσαν την ελληνική γλώσσα , γραμματική, ρητορική, ιστορία, ποίηση και φιλοσοφία.  Σκοπός του ουμανισμού ήταν να δημιουργήσει ένα καθολικό άνθρωπο ο οποίος θα συνδυάζει πνευματική και φυσική τελειότητα και θα είναι ικανός να λειτουργεί έντιμα σε κάθε περίσταση.

Η Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν (1098 – 1179),Γερμανίδα συγγραφέας,μουσικός και φιλόσοφος. Αν και προηγήθηκε της Αναγέννησης, ενσάρκωνε ιδανικά το ιδεώδες του «Καθολικού Ανθρώπου» και μετά το θάνατό της αναγνωρίστηκε ως Αγία.

 

 

 

 

Θρησκευτική Μεταρρύθμιση : Οι νέες ιδέες άρχισαν να επηρεάζουν και τη θρησκεία. Στις αρχές του 16ου αιώνα, οι Προτεστάντες, με αρχηγό το Λούθηρο εναντιώθηκαν στην εξουσία του Πάπα και τις καταχρήσεις της Καθολικής εκκλησίας και δημιούργησαν δική τους εκκλησία, την Προτεσταντική. Τότε ξεκίνησαν πόλεμοι ανάμεσα στους Προτεστάντες και τους Καθολικούς.

 Ο Μαρτίνος Λούθηρος (1483 – 1546) καλείται σε απολογία στη Δίαιτα της Βορμς (1521), όπου και αρνείται να ανακαλέσει τις θέσεις του. Έργο του Άντον φον Βέρνερ, 1877.

 

 

 

 

«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Άνθρωπος» της Αναγέννησης…

Πώς να ήταν άραγε η ζωή στην εποχή της Αναγέννησης; Ποια ήταν η καθημερινότητα των ανθρώπων; Οι συνήθειές τους; Η πολιτική κατάσταση;
Με κεντρικό ήρωα τον Λεονάρντο Ντα Βίντσιμπορούμε να πάρουμε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα, μέσα από το σχετικό επεισόδιο της σειράς κινούμενων σχεδίων «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Άνθρωπος»…

Το περιληπτικό κείμενο σε μορφή word εδώ :

Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση – με λίγα λόγια

Πηγές : http://el.wikipedia.org

Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Ο Χάρτης της Οικουμένης του Φρα Μάουρο

http://stin-st-taxi.blogspot.gr/

 

12-09-2019

Σεπτέμβρης 2019: επιστροφή στα θρανία

Η ιστοσελίδα εύχεται σε όλα τα παιδιά τoυ Στ1 καλή σχολική χρονιά!

 

 

15-06-2019

Καλό καλοκαίρι!

Η ιστοσελίδα εύχεται σε όλα τα παιδιά του Ε1 καλό καλοκαίρι, καλές διακοπές και πολλές βουτιές στη γαλάζια θάλασσα!

12-06-2019

ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ