αντι – μάθημα

Σήμερα θα ακούσουμε τον 5ο Ουγγρικό χορό του Μπραμς, από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης.

Γιοχάνες Μπραμς… Σπουδαίος Γερμανός συνθέτης και πιανίστας…

Από τους πιο σπουδαίους συνθέτες κλασικής μουσικής του 19ου αιώνα. Η μουσική του ξεχωριστή… Έχει ένα μοναδικό τρόπο να συνδυάζει τη λυρική ένταση με τη δραματική δύναμη. Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1833 από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του, κοντραμπασίστας στο επάγγελμα, διέκρινε από πολύ νωρίς το ταλέντο του και φρόντισε εγκαίρως να λάβει την κατάλληλη μουσική παιδεία. Το Σεπτέμβριο του 1848, Ούγγροι πρόσφυγες πλημμύριζαν το Αμβούργο, ψάχνοντας απελπισμένα καταφύγιο από τη βάναυση καταστολή της επανάστασής τους, από τους Αυστριακούς. Ο Μπραμς λάτρεψε τη λαϊκή μουσική και τους χορούς τους. Αποτέλεσε μάλιστα πηγή έμπνευσης για να δημιουργήσει διάφορες συνθέσεις. Ανάμεσα σα αυτές είναι και οι εξαιρετικά δημοφιλείς «Ουγγρικοί Χοροί» που ολοκληρώθηκαν το 1869. Ο πιο διάσημος ουγγρικός χορός είναι ο Νο 5.

Μπορείτε να φανταστείτε μια ταινία, χωρίς μουσική; Σίγουρα έχετε νιώσει τη δύναμη που προσθέτει η μουσική σε μια εικόνα. Το 1939 ο Τσάρλι Τσάπλιν σκηνοθέτησε την ανεπανάληπτη ταινία «Ο μεγάλος δικτάτωρ». Σε μια από τις σκηνές της ταινίας, ο πρωταγωνιστής που είναι κουρέας, ξυρίζει έναν πελάτη του με τη μουσική συνοδεία του Ουγγρικού χορού Νο 5. Η σκηνή είναι ξεκαρδιστική μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Παρατηρήστε το συγχρονισμό των κινήσεων, τις εκφράσεις των ηθοποιών. Ο κουρέας ανέμελος και άνετος, αλλά ταυτόχρονα με άγχος να συγχρονιστεί με τη μουσική. Ο πελάτης με αμηχανία, ανακατεμένη με φόβο (το ξυράφι κόβει τρίχα στον αέρα) και στο τέλος σίγουρα με απορία, αν ο κουρέας είναι στα καλά του… Στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο κουρέας ανοίγει το συρτάρι της ταμειακής μηχανής, αλλά τα χρήματα τα βάζει στο τσεπάκι του…

Τόσο εύθραυστος, τόσο δημιουργικός, τόσο γιγάντιος.

Το 1965 ο δικός μας Θανάσης Βέγγος στην ταινία «Ένας τρελός, τρελός Βέγγος», επαναλαμβάνει τη σκηνή με τον δικό του τρόπο, ξυρίζοντας μια βούρτσα, έχοντας πάλι ως μουσική υπόκρουση τον 5ο Ουγγρικό χορό. Καλή συνέχεια…

Παιδιά καλημέρα σας.

Απ’ ότι φαίνεται έχουμε μέλλον μπροστά μας, με τα σχολεία κλειστά.

Όλοι μας έχουμε κουραστεί από αυτή την απρόσμενη και πρωτόγνωρη κατάσταση.

Παιδιά, ας προσπαθήσουμε να κρατάμε τον χρόνο μας δημιουργικό. Μην τον ξοδεύουμε χωρίς νόημα. Έχουμε την ευκαιρία, εκτός από τα μαθήματά μας, να διαβάσουμε βιβλία, να ερευνήσουμε για πράγματα που μας ενδιαφέρουν, να φτιάξουμε μια εικαστική δημιουργία, να γράψουμε κάτι καινούργιο…

Τόσο πολύ χρόνο, σπάνια τον έχουμε στη ζωή μας. Αν ο χρόνος αυτός γίνει ελεύθερος και δημιουργικός, εξαρτάται από εμάς.

Σήμερα θα ακούσουμε μια μελωδία που πρωτοακούστηκε στην ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν «Μοντέρνοι Καιροί». Στην ταινία ο αλητάκος που υποδύεται ο Τσάρλι Τσάπλιν, χάνει τις σημειώσεις του με τα λόγια του τραγουδιού και αυτοσχεδιάζει, δίνοντάς μας μια εκπληκτική κινηματογραφική ερμηνεία, όπου συνυπάρχουν το κωμικό στοιχείο και η αγωνία.

Οι Μοντέρνοι Καιροί είναι κινηματογραφική ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν που γυρίστηκε το 1936. Στην ταινία εμφανίζεται ο γνωστός αλητάκος με το χαρακτηριστικό καπέλο, μπαστούνι και μουστάκι, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει στον μοντέρνο, βιομηχανοποιημένο κόσμο. Το φιλμ έχει φόντο τη μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 και αποτελεί ένα σχόλιο στην απεγνωσμένη εύρεση εργασίας σε μια κοινωνία με τεράστια ανεργία, καθώς και στην οικτρή οικονομική κατάσταση των ανθρώπων. Στην ταινία γίνονται ειρωνικές αναφορές για την έντονη βιομηχανοποίηση και τις εφαρμογές της (τότε) τεχνολογίας, η οποία αντί να απελευθερώσει τους ανθρώπους, τους «σκλαβώνει» όλο και πιο πολύ.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν σκηνοθέτησε, έγραψε το σενάριο και τη μουσική του φιλμ, έκανε το μοντάζ, την παραγωγή και πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον αλητάκο, ο οποίος εμφανίζεται για τελευταία φορά σε κινηματογραφική ταινία. Πολλοί συμφωνούν ότι οι Μοντέρνοι Καιροί αποτελούν μια από τις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών.