Σοβαρά προβλήματα προκάλεσαν οι βροχοπτώσεις και οι ισχυροί άνεμοι που πλήττουν πολλές περιοχές της χώρας.
Από τις ισχυρές βροχοπτώσεις κατέρρευσε το ιστορικό Γεφύρι της Πλάκας στα Τζουμέρκα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι στα Βαλκάνια, το οποίο χτίστηκε τον 18ο αιώνα.
Το μεγαλύτερο τμήμα του υποχώρησε από τις βροχοπτώσεις και παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του Αράχθου.
πηγή : http://news.in.gr/
Εικόνα από το γεφύρι μετά την καταστροφή
Συζητάμε με αφορμή το γεγονός. Που έγινε; Πότε; Για ποιό λόγο; Τι πρέπει να γίνει τώρα;
Ένα άλλο ιστορικό γεφύρι στην περιοχή, είναι το γεφύρι της Άρτας.
Λιλιπούπολη : Το «εδώ Λιλιπούπολη» ήταν ραδιοφωνική σειρά που ξεκίνησε το 1976 και για τέσσερα χρόνια ακουγόταν στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Το όνομά της το πήρε από τη Λιλιπούτ, τη χώρα των μικροσκοπικών ανθρώπων που επισκέφθηκε ο Γκιούλιβερ κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στο βιβλίο του J. Swift Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ.
Ακούστε τραγούδια της Λιλιπούπολης :
Μάσα Σιδερομάσα
Ο Χαρχούδας δράκος Εδώ Λιλιπούπολη, ραδιοφωνική εκπομπή, μεταδόθηκε (πιθανότατα) 21-04-1980: Ο δήμαρχος Χαρχούδας απαγάγει την πριγκιπαδέλφη Ελισσάβετ μεταμφιεσμένος σε δράκο.
Οι εποχιακές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση της γεωργίας αφού η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών. Λόγω των γεωργικών αυτών ασχολιών, ο Ιούνιος είναι κυρίως γνωστός ως Θεριστής: «αρχές του Θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή» αφού συνδέεται άμεσα με την ωρίμανση και τον θερισμό των δημητριακών. Το θέρισμα γίνεται με το δρεπάνι αρχίζοντας από το μέρος που έχει λυγίσει τα στάχυα ο αέρας.
Στις 24 του μήνα έχουμε την γενέθλια εορτή του Αϊ-Γιάννη του Πρόδρομου: «Τ’ Αϊ-Γιαννιού του Λαμπαδάρη», εξ ου και το όνομα που δίνεται στον Ιούνιο «Αϊ-γιαννίτης» ή «Αγιογιαννίτης». Η γιορτή του είναι ταυτισμένη με δύο κύκλους εθίμων: με τον Κλήδονα αλλά και με τις φωτιές που ανάβονται την παραμονή της εορτής, απ’ όπου προέρχονται και οι προσωνυμίες «Φανιστής» και «Ριζικάρης», αλλά και «Ριγανάς» επειδή εκείνη την ημέρα μάζευαν ρίγανη.
Ιούλης ο Αλωνάρης
Ο Ιούλιος ονομάζεται και Αλωνάρης ή Αλωνιστής αφού στον μήνα αυτό γίνεται το αλώνισμα των δημητριακών. Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν οι σύγχρονες μηχανές οι γεωργοί μας καθάριζαν από τα αγριόχορτα το αλώνι που βρίσκονταν σε μέρος που να το φυσούν οι περισσότεροι άνεμοι και ήταν στρωμένο με πέτρα ή συχνότερα με χώμα.
Το αλώνι είχε σχήμα κυκλικό και στη μέση βρίσκονταν το «στρίγερο» ή «στρέντζερο» ή «στρογερό», το ξύλινο δοκάρι γύρω από το οποίο έτρεχαν τα ζώα που θα αλώνιζαν τα στάχυα. Τα βόδια, τα άλογα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια που χρησιμοποιούνταν ήταν ζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο και γυρνούσαν γύρω από το κεντρικό στύλο ποδοπατώντας έτσι τα στάχυα. Πολλές φορές χρησιμοποιούσαν και την «δοκάνα», μια ειδικά διαμορφωμένη πλατφόρμα που θρυμμάτιζε τα στάχυα. Κατόπιν με ένα δικριάνι σαν φτυάρι ξεκινούσε το λίχνισμα, η διαδικασία που ξεχώριζε τον καρπό από το άχυρο με την βοήθεια του ανέμου. Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνισμού δεν κάνει να έρθει στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας. Με το λίχνισμα, όμως, συνδέεται και ο προφήτης Ηλίας που διαφεντεύει τους ανέμους, γι’ αυτό άλλωστε ο Ιούλιος ονομάζεται και Αηλιάτης ή Αηλιάς.
πηγή : http://el.wikipedia.org
Θέρισμα ή θερισμός : οι αγρότες κόβουν τα στάχυα με δρεπάνια ή με κόσες.
Αλώνισμα : οι αγρότες ξεχωρίζουν τα στάχυα από τους σπόρους
Όλα αυτά όμως αποτελούν πια παρελθόν καθώς με τις σύγχρονες θεριζοαλωνιστικές μηχανές το θέρισμα και το αλώνισμα γίνονται ταχύτερα και με λιγότερο κόπο. Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο :
Οι συνταγές που θα βρείτε εδώ, προέρχονται από τις πατρίδες μας, από διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας και του κόσμου…
1. Μπρούστουλη
Τόπος προέλευσης : Ήπειρος
Υλικά :
2 αυγά
1 κεσεδάκι στραγγισμένο γιαούρτι
1 ποτήρι νερό
1 ποτήρι γάλα
6-7 κρασοπότηρα αλεύρι
αλάτι
λάδι
βούτυρο
φέτα
Εκτέλεση :
Ανακατεύουμε καλά τα αυγά, το γιαούρτι, το νερό, το γάλα και το αλάτι. Προσθέτουμε το αλεύρι. Βουτυρώνουμε το ταψί και ρίχνουμε λίγο λάδι. Χύνουμε το μείγμα και τρίβουμε από πάνω μπόλικη φέτα. Πιέζουμε με ένα πιρουνάκι τη φέτα μέσα στην πίτα. Ψήνουμε στους 150Ο μέχρι να πάρει χρώμα.
2. Σπρίνγκρολς
Τόπος προέλευσης : Φιλιππίνες
Υλικά :
Καρότα
Φασολάκια
Κρεμμύδι
Λάχανο
Φύλλο πίτας
Εκτέλεση :
Βάζουμε στο τηγάνι λίγο λάδι, και μετά, τα καρότα, τα κρεμμύδια και τα λάχανα και τα αφήνουμε για 20 λεπτά να βράσουν. Όταν είναι έτοιμα τα λαχανικά τα απλώνουμε σε φύλλο και τα τυλίγουμε σε ρολά. Τα τοποθετούμε σε ταψί και τα ψήνουμε για 15 λεπτά.
1 λίτροζωμός κότας σπιτικός από βιολογικό κύβο ή ψυγείου ζεστός
1 σκελίδα σκόρδο.
Εκτέλεση:
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε ελαφρώς το κρεμμύδι και το σκόρδο για 1 -2 λεπτά. Προσθέτουμε τα ζυμαρικά και τη ντομάτα και συνεχίζουμε το σωτάρισμα λίγο ακόμα ως που να βράσουν. Πασπαλίζουμε εμ γραβιέρα και ψιλοκομμμένο μαϊντανό και σερβίρουμε.
Βράζουμε σε άφθονο αλατισμένο νερό τα μακαρόνια. Καθαρίζουμε το αυγοτάραχο από το κερί και το κόβουμε σε πολύ λεπτές φέτες. Στο μεταξύ, σε ένα φαρδύ τηγάνι, σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι, το σκόρδο και τις αντζούγιες. Σβήνουμε με το ούζο και μόλις εξατμιστεί προσθέτουμε τον χυμό λεμονιού και το ξύσμα. Στραγγίζουμε τα μακαρόνια, τα ρίχνουμε στο τηγάνι με τη σάλτσα να ανακατευτούν καλά και σκορπίζουμε πάνω τους το αυγοτάραχο. Σερβίρουμε με φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
5. Πρωτοχρονιάτικη γαλοπούλα
Τόπος προέλευσης : Αλβανία
1 κιλόαλεύρι
1 κουταλιά μαγειρικής σόδας
1 κιλόσυκωτάκια κοτόπουλου
1 ματσάκι κρεμμύδια
πιπέρι
1 ματσάκι δυόσμο
1 γαλοπούλα μέτρια
2 ξερά κρεμμύδια
ελαιόλαδο
Εκτέλεση:
Πλένουμε καλά τη γαλοπούλα. Ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο. Τη βάζουμε σε βαθύ ταψί. Ρίχνουμε ένα ποτήρι νερό. Το σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο στους 180Ο για 2,5 ή 3 ώρες μέχρι να καλοψηθεί. Βάζουμε το αλεύρι σε ένα λεκανάκι. Ρίχνουμε αλάτι και σόδα. Το ζυμώνουμε καλά βάζοντας λάδι και το ψήνουμε στο φούρνο στους 180ο για μια ώρα μετά, το ψιλοκόβουμε και ρίχνουμε το ζουμί πάνω του. Το ανακατεύουμε σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια και τα συκωτάκια, λάδι, δυόσμο, πιπεριές, αλάτι. Ταυτόχρονα, βάζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη, αλάτι, σόδα. Το ζυμώνουμε καλά (σαν ψωμί) το αλείφουμε με λάδι. Το ψήνουμε στο φούρνο στους 180Ο για μια ώρα. Το αφήνουμε να κρυώσει και μετά το ψιλοκόβουμε. Στο τέλος, ρίχνουμε το ζουμί επάνω και το ανακατεύουμε. Το σερβίρουμε με την ψημένη γαλοπούλα.
6. Παστό καγιανά
Τόπος προέλευσης : Καλαμάτα
Υλικά:
500gr χοιρινό
4 ντομάτες ψιλοκομμένες
6 χτυπημένα αυγά
μισή κούπα λάδι
αλάτι
πιπέρι
Εκτέλεση:
Προετοιμάζουμε το κρέας βάζοντάς το στην άλμη για μια εβδομάδα κι όταν είναι έτοιμο το ψήνουμε για να γίνει παστό. Για να φτιάξουμε τα καγιανά ρίχνουμε το λάδι στο τηγάνι. Όταν το λάδι κάψει ρίχνουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες και τα χτυπημένα αυγά αλατοπιπερώνουμε ,ρίχνουμε το παστό το αφήνουμε για ένα 15′ το βγάζουμε απο τη φωτιά και σερβίρουμε.
Τοποθετούμε τη σοκολάτα με το βούτυρο σε Μπεν Μαρί σε χαμηλή φωτιά, να λιώσουν ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Αφήνουμε λίγο να κρυώσει. Τοποθετούμε τα αυγά με τη ζάχαρη σε μπολ.Με μίξερ χειρός τα χτυπάμε καλά να αφρατέψουν και να φουσκώνουν. Λίγη – λίγη ,πάντα ανακατεύοντας, προσθέτουμε τη λιωμένη σοκολάτα -αφού κρυώσει – στα χτυπημένα αυγά. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το αλάτι στο μείγμα και το διπλώνουμε απαλά. Βουτυρώνουμε το αλεύρωμα πολύ καλά 12 πυρίμαχα σκεύη ατομικά για σουφλέ. Τινάζουμε να φύγει το περιττό αλεύρι. Γεμίζουμε τα μπλοκάκια. Ψήνουμε στο 200 βαθμούς για 10 λεπτά .Ξεφορμάρουμε το σουφλέ και σερβίρουμε αμέσως με κρέμα γάλακτος ή παγωτό.
9. Χωριάτικη τσουκνιδόπιτα με αλεύρι καλαμποκιού
Τόπος προέλευσης : Αλβανία
Υλικά:
Αλεύρι καλαμποκιού
αλεύρι για όλες τις χρήσεις
τσουκνίδες
νερό
αλάτι
αυγά
ελαιόλαδο
βούτυρο
γάλα
Εκτέλεση για την ζύμη:
Σε ένα μπολ βάζουμε1 κιλόαλεύρι καλαμποκιού, αργότερα βράζουμε2 λίτρανερό και τα ρίχνουμε σιγά-σιγά, ταυτόχρονα βάζουμε και το αλάτι. Τα ζυμώνουμε και είναι έτοιμη η ζύμη.
Εκτέλεση για την γέμιση:
Βράζουμε τα τσουκνίδια .Σε ένα πιάτο χτυπάμε 3 αυγά, με 3 κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις και400 γρ.γάλα. Τα χτυπάμε και τα ρίχνουμε στις τσουκνίδες. Μετά ρίχνουμε αλάτι, βούτυρο και ελαιόλαδο.
Εκτέλεση:
Στρώνουμε την μισή ζύμη στο ταψί και την ανοίγουμε με το χέρι. Βάζουμε την γέμιση και μετά βάζουμε την άλλη μισή ζύμη και ψήνουμε στους 250 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά
10. Πίτα με κρέας
Τόπος προέλευσης :Αλβανία
Υλικά :
Φύλλο πίτας
1 κεφάλι από μοσχάρι που το βράζουμε
2 κρεμμύδια
Λάδι
Αλάτι πιπέρι
Μάραθος
Μαϊντανός
Εκτέλεση
Ανακατεύουμε όλα τα υλικά εκτός από το κεφάλι. Το κεφάλι το βράζουμε και παίρνουμε το κρέας. Το ρίχνουμε με τα άλλα υλικά αι τα τηγανίζουμε. Τα βράζουμε με λίγο νερό. Στρώνουμε στο ταψί τα μισά φύλλα και βάζουμε τη γέμιση και από πάνω βάζουμε τα άλλα φύλλα. Το ψήνουμε στους 200ο. Καλή όρεξη.
11. Πατάτες γιαχνί
Τόπος προέλευσης : Αλβανία
Υλικά
1 κιλόπατάτες
4 ντομάτες κομμένες σε κύβους
2 κρεμμύδια
Λάδι
Αλάτι πιπέρι
Λίγο μαϊντανό
Εκτέλεση
Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το λάδι και σοτάρουμε τις πατάτες μαζί με το κρεμμύδι και τις ντομάτες μέχρι να ροδίσουν. Μετά βάζουμε νερό μέχρι να σκεπαστούν, ρίχνουμε αλάτι και το πιπέρι και αφήνουμε να βράσει το φαγητό για 45 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες και να έχουν μείνει με τη σάλτσα τους. Τέλος βάζουμε επάνω λίγο μαϊντανό γαρνίρισμα.
12. Πλατσέντα
Τόπος προέλευσης : Λέσβος
Υλικά
Για τη ζύμη
2 ποτήρια νερό
1 ποτήρι ελαιόλαδο
½ κουταλάκι γλ. Αλάτι
½ κιλό αλεύρι
2 φλιτζάνια λάδι
Για τη γέμιση
½ κιλό καρυδόψιχα χοντροκομμένη
Κανέλλα
Λίγο γαρύφαλλο
Για το σιρόπι
½ κιλό ζάχαρη
6 ποτήρια νερό
1 ξυλάκι κανέλλα
2 κουταλιές μέλι
Εκτέλεση
Στο ½ κιλό αλεύρι ρίχνουμε τα 2 ποτήρια το ένα ποτήρι λάδι και το αλάτι και ζυμώνουμε μέχρι να γίνει η ζύμη σφιχτή και την αφήνουμε 1 ώρα να ξεκουραστεί. Την ανοίγουμε σε ψιλά φύλλα και μετά τα κόβουμε σε λωρίδες.
Ανακατεύουμε σε ένα μπολ την καρυδόψιχα και την κανέλλα και το γαρύφαλλο. Πάνω σε κάθε λωρίδα, ρίχνουμε λίγο από τη γέμιση και το τυλίγουμε. Παίρνουμε ένα στρογγυλό ταψί, το λαδώνουμε και ξεκινάμε να τοποθετούμε από το κέντρο του ταψιού τα φύλλα στριφτά σαν σαλιγκάρι.
Αφού καλύψουμε όλο το ταψί με τα φύλλα ζεματάμε τα 2 φλιτζάνια του τσαγιού λάδι και περιχύνουμε τα φύλλα. Ψήνουμε στο γλυκό στους 180Ο μέχρι να ροδίσει. Σε μια κατσαρόλα ετοιμάζουμε το σιρόπι και το αφήνουμε να κρυώσει, μόλις βγάλουμε το γλυκό από το φούρνο το περιχύνουμε με το κρύο σιρόπι.
Η ιστορία της «κέτσαπ των αρχαίων Ελλήνων» που σήμερα χρησιμοποιείται μόνο στην μαγειρική της Άπω Ανατολής.
Η λέξη «γάρος» στη σημερινή εποχή σημαίνει κυρίως την άρμη/άλμη ή όπως αλλιώς ονομάζεται κατά περιοχή το έντονα αλατισμένο νερό μέσα στο οποίο διατηρούνται οι ελιές, τα τουρσιά ή η φέτα. Φυσικά το γάρος της σύγχρονης εποχής σε τίποτα δεν θυμίζει τον περιβόητο «γάρο» της αρχαιότητας, παρόλο που η βάση τους είναι στην ουσία η ίδια: το αλατόνερο. Κι αν το σημερινό γάρος χρησιμοποιείται σαν μέσο διατήρησης κάποιων τροφίμων –ή «ωρίμανσής» τους- και δίνει την πιπεράτη γεύση στο πιο δημοφιλές από τα ελληνικά τυριά, το γάρον της αρχαιότητας βασιζόταν σε μια ιδιόμορφη ζύμωση ψαριών, ολόκληρων κυρίως, που γινόταν με την προσθήκη αλατιού. Κάτι περίπου σαν την αλκοολική ζύμωση που μετατρέπει το μούστο σε κρασί, ή τη βακτηριδιακή ζύμωση του γάλακτος που το κάνει γιαούρτι, ξυνόγαλο ή τυρί.
01-02-2015
